Wilki zagościły w kulturze różnych narodowości na dobre, już w starożytności ich niezwykła natura została doceniana, a przez lata wilki stawały się jeszcze większą inspiracją dla kolejnych artystów. Znajdziemy ich obecność w literaturze, poezji oraz malarstwie. Jednak najbardziej wilczą duszę docenili Indianie. Obecność wilków w legendach Indian stanowi ich nieodłączną kulturę. Doceniona została ich natura, w której znacznie mniej zła się dopatruje niż w innych legendach.


Duchowi przewodnicy

Wilki dla jednych są wcielonym złem, budzącym postrach, za to w kulturze Indian doceniona została ich rodzinna natura. Poza tym w wilczych duszach fascynuje wszystkich bez względu na kulturę ich niezłomność, dzikość, ale jednocześnie lojalność do współtowarzyszy. Wilki żyją w zorganizowanych hierarchicznie grupach społecznych, co nie przeszkadza im pozostawać wolnymi. Nie ma większej tragedii niż usilne zniewolenie wilków.

Z legend indiańskich możemy się dowiedzieć, że wilki stanowiły dla nich duchowych przewodnich i nie rzadko upatrywali w nich magiczne wcielenia swoich przodków. Do dzisiaj nie została zgłębiona tajemna dusza wilków, przez co stanowi stałe i niewyczerpane źródło inspiracji.

Wilki mają niezwykle rozbudowaną intuicję, dzięki czemu tworzą grupy rodzinne. Pomimo życia w stadzie umieją być niezależne, a jednocześnie oddane sobie nawzajem. Łączą się w pary i tworzą coś na wzór rodzinnych więzi. Życie w zorganizowanych społecznościach nie stanowi żadnej przeszkody w byciu wolnym, a jednocześnie szanującym opinie innych. Tylko głęboka świadomość pozwoli nam na stworzenie własnych zasad i życie zgodne z własną naturą.


Łącznik z naturą

Poza duchowym przewodnictwem wilki stanowią dla ludzi łącznik z naturą, który straciliśmy przez zaangażowanie w technologię i odrzuciliśmy to, co niegdyś łączyło nas z dziką naturą. Wskazują nam, że tylko zgłębianie własnej duszy pomoże nam zrozumieć otaczający świat. To w naszym wnętrzu znajduje się siła dzięki, której będziemy umieli odnaleźć to, co zagubiliśmy.

W kulturze Indian znajdziemy również oznaczenia wilka jako atrybutu śmierci i odrodzenia, ale to właśnie stanowi połączenie życia i natury. Jedno bez drugiego nie mogłoby istnieć. Stanowią dla nas wzór do naśladowania, dzięki któremu będziemy umieli odrzucić pęta codzienności, a tym samym zbliżyć się do naturalnego środowiska, w którym żyliśmy przed wiekami.

Niektóre kultury Indian traktowały wilki jako zjawisko totemu, a tym samym nadawali sobie wilcze cechy. Wilk to wędrowiec, który inspirował wiele plemion do koczowniczego trybu życia. Pomimo życia w stadzie wilki nadal odznaczają się skłonnościami do samotności, a jednocześnie bardzo mocno integrują się ze swoją wspólnotą.

Wilk w kulturze Indian